Web 3.0, wat een armoe.



(Op het gevaar af de mannelijke evenknie te worden van de zweefteef)



Eigenlijk is het maar een denkbeeldige lijn tussen web 1.0, 2.0 en 3.0. Je zou kunnen zeggen het web ontwikkeld zich en naarmate er meer mensen op zitten die technisch in staat zijn applicaties toe te voegen die meer gepaard gaan met een onderlinge uitwisseling en/of communicatie dan gebeurd dat ook. Je zou als het ware dezelfde onderverdeling kunnen maken voor je kind. Maar dat doe je ook niet. Een puber van 13 doet weer net andere dingen dan een puber van 15. Ze ontwikkelen zich en dat heeft tot gevolg dat de belangstelling net weer even anders komt te liggen. Het web zal nooit af zijn, en zal zich ongebreideld ontwikkelen, tenzij daar een stokje voor gestoken wordt. Het kan ook zijn dat het overbodig wordt, want hoe ingenieus en fantastisch het web ook is (en dat meen ik serieus) het blijft ook geweldig gebrekkig en knullig. Een filmpje bekijken kan alleen als je een bepaald programma gedownload hebt, een bepaalde applicatie gebruiken kan alleen als je ingeschreven bent. De techniek is soms verbluffend, maar tegelijkertijd enorm beperkt. In mijn vorige baan heb ik eens een discussie met een Rus (met wie ik het erg goed kon vinden) gehad over communicatie en de gebrekkigheid daarvan. Dat kwam op het volgende neer. Wanneer twee mensen communiceren is het maar de vraag of ze elkaar ook daadwerkelijk begrijpen. Communicatie verloopt namelijk via beeldvorming. Simpel uitgelegd: wanneer ik het heb over een stoel dan denkt persoon A aan deze stoel, terwijl persoon B aan deze stoel denkt. Het woord stoel roept dus bij beide personen een totaal ander beeld/associatie op dan de oorspronkelijke gebruiker bedoeld. Het “woord” stoel bemiddeld in het beeld dat word opgeroepen, het woord is middel om duidelijk te maken wat de ander bedoeld. Daarmee is taal middellijk, communicatie middellijk, internet middellijk. Wanneer de mensheid zich verder ontwikkeld zal zich gaan voordoen wat nu nog afgedaan wordt met “zweverig” gedoe, dat wil zeggen mensen zullen steeds meer “onmiddellijk” met elkaar gaan communiceren. Als jij jou beelden direct (dus zonder middelen) kunt overbrengen (communiceren) op een ander persoon, kan er geen misverstand ontstaan, want het is direct “onmiddellijk” “zonder middelen”. Er zit dus geen stoorzender meer tussen, waardoor de ander het anders op kan pakken dan wat jij bedoeld hebt. Mensen met BDE ervaringen (Bijna Dood Ervaringen) kennen dit verschijnsel uit ervaring. Ze praten er maar weinig over, omdat ze bang zijn om voor gek versleten te worden. Dat is een van de redenen waarom deze mensen na deze ervaringen mild worden in hun oordelen. Als je namelijk intrinsiek ervaart begrijp je waarom mensen handelen zoals ze handelen, ze zijn namelijk niet in staat anders of beter te handelen, anders zouden ze dat wel doen. Daaruit volgt dat je leert schouwen i.p.v. oordelen. Elk oordeel is eigenlijk een expliciet maken van je onwetendheid. Een schouwend mens kijkt zoveel mogelijk “leeg” naar wat hij ziet, zonder oordeel.

Wie verlangd er nou naar web 4.0, als je onmiddellijke toegang kunt hebben tot alle kennis en geen beperkingen meer voelt vanwege dimensies als tijd en ruimte. Wie verlangt er naar afgescheidenheid als je weet dat je volslagen één kunt zijn met alles wat is. Wie verlangt er naar een vermoeiende vliegreis van 20 uur naar Australië als je alleen maar hoeft te denken aan je vriendin in Australië en er dan al bent.

Web 10.0 het zal altijd een slap aftreksel zijn van wat er potentieel mogelijk is wanneer wij in staat zouden zijn onze beperkende dimensies los te laten en één (heel) te worden met het al: Heelal. Erik van Ruysbeek heeft in zijn boek de Gordiaanse knoop fictief verslag gedaan van zo’n eenheid, maar in werkelijkheid was dat op grond van eigen ervaringen van zoals hij het noemde de ongrond (een grenzeloosheid en onvoorstelbaarheid van ervaringen van pure eenheid met alles) Ervaringen die niet langer duurde dan een paar minuten, maar die hem voor de rest van zijn leven hem grondig hebben leren inzien dat alles anders is dan het lijkt, omdat onze dualiteit de beperkende bril is die wij “haast onmogelijk” af kunnen zetten. Wanneer je zoiets meemaakt wordt alles in een ander perspectief geplaatst.

Maar goed zo ver zijn we (in ieder geval ik) nog niet. En tot die tijd zullen we het dus gewoon met web 2.0 of 3.0 moeten doen en met de beperking van ons aardse bestaan. Wat een armoe vergeleken met waar van Ruysbeek en vele andere Nisargadatta Maharaj, Krishnamurti, Osho verslag van hebben gedaan. De laatse drie geven aan dat het een kwestie is van een knop omzetten, de eerste spreekt van een genadig geschenk.

Toen ik dat gesprek had met die Rus bestond web 2.0 nog niet. En ondanks dat ik er vele uren met plezier achter door breng, het heeft me niet de “verlichting” gebracht. Ik had dat natuurlijk ook niet verwacht van welk web nummer.o dan ook, maar daarmee is mij dan ook gelijk duidelijk geworden dat het nooit veel meer kan worden, dan een leuk speeltje, een aardig tijdverdrijf, maar van wezenlijk belang??... Nee, eg nie….